Onweerstaanbare blik
Vronie is een aanhankelijke pup. Ze heeft een lief karakter, vindt de pleegbaas en doet menig hart smelten met haar fraai omlijnde ogen. De tienerkinderen in huis hebben ’s ochtends grote moeite om op tijd naar school te gaan, want ze zeggen telkens: ‘Ik geef Vronie nog één knuffel en dan ga ik ècht.’ Ja, ja, het is moeilijk die schattige blik van Vronie te weerstaan…

Geduld
Vronie is zindelijk en weet dat ze haar behoefte in de goot moet doen. Een heel enkel keertje vergist ze zich nog en doet iets binnen. Zonder mopperen ruimt de pleegbaas het dan op, de volgende keer zal ze proberen Vronie vóór te zijn en haar op tijd buiten te zetten. Mopperen op zo’n jonge hond is niet zinnig. Vronie is immers nog een peuter, die nog niet precies weet hoe alles moet. Ze leert het best door haar geduldig aan te pakken en elke goede stap te belonen.

Het gaat prima
De socialisatie van Vronie verloopt volgens plan. Autorijden vindt Vronie geen probleem. Een bezoek aan het winkelcentrum, het verzorgingstehuis of het station, gaat haar al behoorlijk goed af. Ze vindt het best spannend, maar toont zich niet echt onzeker.

Trofee
Als de pleegbaas met Vronie aan de riem door de wijk loopt, probeert ze Vronie zover te krijgen dat ze mensen, honden , katten, vogels en blaadjes negeert en gewoon doorloopt. Dat valt niet mee, want deze pup vindt iedereen en alles leuk. Ondanks alle afleidingen gaat het vooraan lopen best goed. Soms pikt Vronie vlak voor ze weer naar binnen gaan nog snel een takje van straat en neemt dat als een trofee mee naar binnen. De pleegbaas ruilt het snel voor een hondenspeeltje. 

Apporteren
Bij het loslopen gedraagt Vronie zich voorbeeldig. Ze kan het uitstekend vinden met andere honden en komt netjes terug als je haar roept of fluit. Apporteren vindt Vronie geweldig. Gooi haar speeltje maar weg, zij haalt het kwispelend op en brengt het naar je terug. Super! Thuis speelt ze het liefst met haar stevige kunststof kikker.

Commando’s
Commando’s aanleren is nog een hele klus. Vronie is namelijk niet zo gretig op voer. Veel honden doen alles voor een lekker hondenbrokje, maar als ze daar niet zo om geven, wordt dat toch een tikje lastiger. Iets extra lekkers – zoals kaas of worst – helpt soms wel. En niettemin kan Vronie al netjes zitten en liggen op commando hoor!

Als Vronie heeft geoefend, is het tijd voor ontspanning. Het meest beloon je haar met een vrije wandeling of samen een spelletje doen. Leuk voor hond èn baas!

Hartelijke groeten, 

KNGF GeleidehondenMeer informatie op www.geleidehond.nl

Het gaat prima met kleine Vronie. Ze groeit als kool en leert elke dag iets nieuws.

Dierenarts is leuk
Vronie mag mee naar de dierenarts voor een inenting. Ze geeft geen kick als ze de injectie krijgt. De dierenarts is dan ook erg aardig voor haar en ze krijgt lekkere brokjes als beloning voor haar goede gedrag. Het is handig als honden niet heet of koud worden van zo’n medisch bezoek. Daarom gaan pleeggezinnen soms “zomaar” langs bij dierenarts. Deze kijkt bijvoorbeeld alleen even de oortjes van de pup na of zet ‘m op de weegschaal. Dan krijgt de hond iets lekkers. Zo krijgt de pup een positief gevoel bij de dierenartspraktijk en wordt niet nerveus als er een keer echt iets is.

Dikke maatjes
Vronie slaapt ’s nachts al goed door en na de ochtendplas, kruipt ze nog even gezellig bij huisgenoot Tess in de mand om nog een uurtje te slapen. Zo lief. Ze is dikke maatjes met Tess, een heerlijke oude dame die het prima doet als hoofdkussen.

Wilde bui
Drie maal daags heeft Vronie een dolle bui en rent met haar speeltjes het hele huis door. Haar sprint eindigt dikwijls met een enorme sprong in een kartonnen doos, die ze vervolgens probeert te slopen. Soms zorgt Vronie voor opschudding, als ze haar tanden in een rondslingerende pantoffel zet. Snel in veiligheid brengen maar, die kwetsbare spulletjes… Langzamerhand zal Vronie leren dat ze dat niet mag doen. 

Niet op de bank
De consulente van de afdeling Puppy- en pleeggezinnenzorg komt langs om te zien of het allemaal goed gaat met Vronie. Tijdens dit bezoek springt Vronie pardoes op de bank. Dat hoort niet, meisje! KNGF-pups leren om niet op de zitmeubels te klimmen. De blinde baas zit straks vast niet te wachten op een bank vol hondenharen of (natte) pootafdrukken. De pleegbaas zet Vronie kordaat op de grond.

Hier komen
De pleegbaas en Vronie gaan ook nog met de puppyconsulente naar het nabij gelegen veld waar Vronie dikwijls wordt uitgelaten. Ze oefenen het “hier” komen op commando. Dat gaat fantastisch. Vronie leert van kleins af aan dat het enorm plezierig is om bij de baas te komen als deze roept. Ze krijgt namelijk altijd iets lekkers als ze braaf komt.

Veel mensen roepen hun hond alleen terug als het tijd is om naar huis te gaan. En dan zie je sommige honden denken: toedeloe, ik kom niet, want dan gaan we het park uit! De pleegbaas van Vronie roept haar gewoon af en toe tussendoor bij zich. Vronie krijgt een brokje en mag weer spelen. Ook wordt ze telkens op een andere plek aangelijnd als ze echt naar huis gaan. Zo voorkom je dat de hond wegrent op één bepaalde plek, omdat hij niet aan de riem wil. De blinde baas zal er in de toekomst veel plezier van hebben als zijn geleidehond zonder aarzelen netjes naar hem (of haar) toe komt.

Winkelwagentje
Nu en dan mag Vronie mee naar het winkelcentrum. Dat vindt ze best spannend, maar zo te zien ook leuk, ze kijkt nieuwsgierig om zich heen. Ze zit nu niet meer op de arm van de baas, maar loopt zelf. In de supermarkt zit ze nog wel in het winkelwagentje. Zo kan ze alles mooi bekijken. Dit soort bezoeken duren niet te lang, om Vronie niet te overstelpen met indrukken. Na afloop gaat ze thuis liggen pitten in haar mand en droomt dan vast van al die lekkere worstjes die ze in de supermarkt heeft geroken… Tot volgende maand!

Hartelijke groeten, 

KNGF Geleidehonden

Dit is de eerste nieuwsbrief over deze lieve pup. 

Huisgenoot Tess
Dolgelukkig haalt het pleeggezin Vronie op in Amstelveen. In de auto, op de terugweg naar huis, valt Vronie in slaap in de armen van haar nieuwe pleegbaas. Vertederd kijkt de baas naar dit hoopje hond in haar armen. Ze heeft zin om ruim een jaar lang voor deze hummel te gaan zorgen.

Het pleeggezin heeft thuis nog een (privé)hond, een kruising Ierse Wolfshond/Briard, genaamd Tess. De kennismaking tussen de twee honden verloopt rustig. De 11-jarige Tess adopteert Vronie als het ware. Ze kan zo’n “potenbindertje” wel hebben hoor. 

Baas op matras
De eerste paar dagen slaapt de pleegbaas op een matras naast Vronie, die zelf in de hondenbench ligt. Je kunt zo’n klein hondje niet zomaar meteen alleen laten namelijk. Het is ook praktisch: je merkt meteen wanneer de pup uit moet. Vronie geeft dat aan door te piepen. Ja, dat kan ook zijn om drie uur in de nacht. Afijn, dat hoort erbij, ze moet nog zindelijk worden.

Ongelukjes in de bench komen niet voor, maar overdag ligt er wel eens een plasje of hoopje in huis. De baas ruimt het snel op zonder mopperen, Vronie weet immers nog niet dat het hier niet mag. De oplossing is: de pup steeds heel snel naar buiten dragen en in de goot zetten, zodra je ziet dat ze iets moet doen. En dat is meestal direct na haar slaapje, na een speelkwartiertje of na het eten, dus daar kun je rekening mee houden.

Kroelkop
Tijdens de feestdagen doet het pleeggezin het kalm aan, om Vronie niet meteen te overdonderden met indrukken. Vronie vermaakt zich door huis en tuin steeds verder te ontdekken. Ze is een echte kroelkop, ze kruipt het liefst ín je om te knuffelen. Na een paar wendagen, krijgt Vronie meer lef en dan zijn planten, lamellen, vloerkleden en stoelpoten niet meer veilig voor haar vlijmscherpe puppytanden…

Spelen
Klein als ze is, nu al oefent de baas met het aanleren van “zit” en “af”. Als Vronie uit zichzelf gaat zitten roept de baas snel: “Zit!” en beloont haar. Zo zal Vronie vast snel de link leggen tussen het woord , de oefening en de beloning en het snel op commando doen. Ze apporteert ook al speeltjes! Altijd fijn als een hond dat uit zichzelf doet. Door met haar te spelen creëer je een extra goede band.

Soms blaft ze ook, namelijk als ze een aanval doet op de stofzuiger. Voorlopig gaat ze dus in de bench als de pleegbaas gaat stofzuigen, anders kan dit uitgroeien tot een ongewenste gewoonte.

Veel bekijks
Buiten trekt Vronie veel bekijks. Iedereen is gecharmeerd van haar lieve snuitje. Ze mag vast een keer mee naar het winkelcentrum. Niet te lang en veilig op de arm van de baas gezeten, kan ze dat wel aan. Ook mag ze mee op bezoek bij oma in het verzorgingstehuis. Ze begroet oma met een paar spontane likken, dus dat zit wel goed tussen die twee.

Het pleeggezin geniet met volle teugen van Vronie. Volgende maand leest u meer over Vronie’s belevenissen!

Hartelijke groeten, 

KNGF Geleidehonden

Het begin van het verhaal;